IN MY BRAIN (มีอะไรอยู่ในหัวตูบ้าง) นั่งนิ่ง ๆ แล้วคิดถึงตัวเอง
กำหนดเป้าหมายให้ชีวิต
อะไรคือเป้าหมายของผม มานั่งคิดดูแล้ว ตอนนี้ผมก็อายุขึ้นเลข 3 แล้ว เป้าหมายของผม ก็ไม่มีมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว ไม่เคยมีเป้าหมายที่เป็นรูปเป็นร่าง มีแต่ความฝัน ลม ๆ แล้ง ๆ อยากทำนู้น ทำนี้ ในส่วนนี้ มันเลยทำให้ผม รู้สึก เรื่อย ๆ เฉื่อย ๆ กับชีวิต ปล่อยเวลาให้ผ่านไปเรื่อย ๆ บางที ย้อนกลับไปคิดในสิ่งที่ผมทำ
มันกลับไม่มีอะไรที่พิเศษหรือสุดยอดสำหรับผม แต่ในทางกลับกัน ถ้าผมคิดย้อนกลับไปดี ๆ ในแบบเข้าข้างตัวเอง ผมว่า ผมก็มีดีพอตัว ผมสามารถ ผลักดันตัวเอง จากเด็กหนุ่มเกเร นั่งหลังห้องที่ไม่รู้ว่า จบ ม.6 แล้วต้องทำอะไรต่อ ผมว่ามันสุด ๆ แล้วนะ กับการที่ไม่รู้ว่าผมจะไปไหน ซึ่งเวลานั้นเป็นช่วงหัวเลี้ยงหัวตอ ของชีวิตผมเลยก็ว่าได้ และผมก็ผ่านมันมาได้ ถือว่า ผ่านมาได้ดีในระดับที่ผมพอใจเลยที่เดียว ถ้ามองย้อนกลับไปจากอดีตสู่ปัจจุบัน
คราวนี้ ผมขอกลับมาที่เป้าหมายชีวิตของผม ถ้าเป้าหมายคือสิ่งที่ผมอยากทำ ผมอยากทำให้คนรอบข้างผมมีความสุข มิใช่ใครที่ไหน นั้นคือ พ่อ แม่ แฟน พี่น้อง ก็แค่นั้น ผมขอขยายความคำว่า คนรอบข้างผมมีความสุข นั้นคือ อยากกินไรได้กิน อยากทำไรได้ทำ ไม่ยึดติดกับอะไร ๆ ทั้งสิ้น ขอเพียงแค่ตื่นเช้ามาแล้วยืนยิ้มต้อนรับเช้าวันใหม่ นั้นแหละเพียงพอสำหรับผม ประเด็นคือ ผมจะมีวิธีการอย่างไร นั้นแหละคือสิ่งที่ผมต้องทำมัน ณ ตอนนี้
IN MY BRAIN (มีอะไรอยู่ในหัวตูบ้าง) นั่งนิ่ง ๆ แล้วคิดถึงตัวเอง
เรียงลำดับความสำคัญ
ปัญหาใหญ่ของผมคือ การจัดเรียงลำดับความสำคัญ ยิ่งผมเป็นพวกไอเดียเยอะ อยากทำนู้น อยากทำนี้ จนไม่รู้จะทำอะไรก่อนและหลังดี ส่งผมให้ ทำอะไรก็ไม่เสร็จสักอย่าง นี้คือปัญหาของผม เมื่อผมมีปัญหา สิ่งที่ผมทำคือ ต้องวิ่งเข้าหาปัญหา และผมแก้ปัญหานี้ด้วย การ List รายการทั้งหมดที่ผมจะทำ ในแต่ล่ะวัน แล้วจัดอันดับความสำคัญ โดยยึดสิ่งที่จำเป็นที่สุดเป็นอันดับแรก อันไหนที่ไม่จำเป็น ผมจะขีดฆ่าไว้ แต่ไม่ลบทิ้ง และผมยอมเสียเวลาสักครึ่งชั่วโมงในแต่ละวัน ในการจัดการ List นี้ โดยแบ่งออกเป็น ตอนเช้า และก่อนนอน เพื่อสรุปมัน
วางแผนล่วงหน้าในทุกเรื่อง
การวางแผนล่วงหน้าสำหรับผม คือสิ่งที่ดีที่สุด มันช่วยให้เราลดเวลาและปัญหาต่าง ๆ ที่จะเกิดขึ้นได้
ลืมเรื่องแย่ ๆ ให้ไว
ผมเคยมีเรื่องแย่ ๆ เข้ามาในชีวิต แต่ถ้าถามผมว่ามีเรื่องไรบ้าง ผมตอบไม่ได้ เพราะผมลืมมันไปแล้ว ผมไม่เคยเอามันกลับมาคิด เพราะไม่สามารถย้อนกลับไปแก้ไขมันได้ แต่เราสามารถไม่ทำมันอีกครั้ง นั้นแหละ คือสิ่งที่ผมทำ
ศึกษาหาความรู้เพิ่มเติม
ผมเกิดในยุคที่การเรียนรู้เกิดขึ้นไวมาก ถ้าวันใดที่ผมหยุดที่จะเรียนรู้ ผมจะล้าหลังไปทันที และด้วยสายงานของผม มันส่งผมให้ ผมต้องเรียน และรู้ในสิ่งที่เรียน ให้ได้และไวเพียงพอที่จะเผชิญหน้ากับโลกยุคนี้
หัดตั้งคำถามทุกครั้ง เพื่อให้เราเกิดการพัฒนา
ผมชอบทำตัวเป็นเจ้าหนู จำไม จนติดนิสัย เพราะอะไรที่ผมไม่เข้าใจ ผมจะถามเสมอ ถามเพื่อให้ได้คำตอบ ไม่ได้ถามเพื่อกลั้นแกล้งหรือลองภูมิใด ๆ เพราะเราไม่ได้รู้ไปทุกอย่าง
ศรัทธาในตัวเอง
การศรัทธาในตัวเองของผม คือการให้กำลังใจตัวเองอย่างดีที่สุด
